است ، يعنى علم و معلوم متحد ذاتى و متغاير اعتبارى هستند . دهم : علم بر خلاف توهم برخى منحصر در ارتسام صورت شىء در قوهء مدركه و قبول صور توسط قوهء مدركه نيست . انكشاف معلول نزد علت تامه‌اش اتم انحاء حصول شىء براى شىء ديگر است . خداوند بماسوايش علم حضورى اشراقى دارد . يازدهم : هر مجرد قائم به ذات ، عاقل ذات خود است و عقل او نسبت به ذات عين ذات است . قول مشهور دال بر اينكه « هر مجردى عاقل ذات خود است » تمام نيست . 6 . تعليقات على شرح الهداية الاثيرية اثير الدين مفضل بن عمر ابهرى ( متوفى حدود 663 ) كتابى دارد به نام « هداية الحكمة » . هداية الحكمة شامل سه قسم است : منطق ، طبيعيات و الهيات . اين كتاب از زمان تأليف مورد عنايت متكلمان و حكيمان مسلمان واقع شده است و بر آن شروح متعددى نوشته شده كه مهمترين آنها شرح قاضى كمال الدين مير حسين بن معين الدين ميبدى حسينى ( متوفى 911 ) مشهور به شرح ميبدى ( تاريخ كتابت 880 ) و شرح صدر المتألهين محمد بن ابراهيم شيرازى ( متوفى 1050 ) است . شرح الهداية الاثيرية دومين تأليف ملا صدرا است . ( نخستين تأليف وى المبدء و المعاد است ) ، اين شرح تنها بر طبيعيات و الهيات هدايهء اثيريه است . بر هر دو شرح هدايه حواشى فراوانى نوشته شده است . لازم به ذكر است كه در حوزه‌هاى عقلى هندوستان « شرح هداية الحكمة » مشهورترين اثر صدر المتألهين است ، تا آنجا كه هرگاه نام « صدرا » برده مىشود مقصود صدر المتألهين نيست ، بلكه مراد همان « شرح هدايه » است . مهمترين حواشى شرح الهداية الاثيريه صدر المتألهين به ترتيب تاريخ عبارتند از : 1 - « الحاشية على شرح هداية الحكمة الشيرازى » به قلم مولى محمد امجد فيض الله صديقى قنوجى ( متوفى 1140 ) . 2 - « الحاشية على الصدرا » به قلم ملا نظام الدين بن قطب الدين سهالوى ( متوفى 1161 ) 3 - « الحاشية على الصدرا » به قلم ملا حسن بن قاضى غلام مصطفى لكنهوى